Filmi "La beauté de l’âne" i Dea Gjinovcit vlerësohet si kryevepër artistike nga shtypi zviceran
Filmi "La beauté de l’âne" i Dea Gjinovcit vlerësohet si kryevepër artistike nga shtypi zviceran
Regjisorja shqiptaro-zvicerane Dea Gjinovci ka sjellë në ekran një dokumentar prekës me titull "La beauté de l’âne", i cili eksploron historinë e një brezi të tërë përmes udhëtimit emocional të saj dhe të atit në fshatin e tyre të lindjes në Kosovë.
Sipas raportimeve të albinfo.ch, filmi paraqet një udhëtim nëpër kujtesën e një Kosove të zhdukur, duke përdorur ngjyra të ngrohta dhe imazhe poetike për të transmetuar emocione të thella. Regjisorja dhe babai i saj, i cili ka jetuar në mërgim në Gjenevë për gjashtëdhjetë vjet, kthehen në fshatin Makermal, një vend që u shkatërrua gjatë luftës.
Një nga elementet më të rëndësishme të filmit është riprodhimi i skenave nga Kosova e viteve 1950, të realizuara nga vendasit nën qiell të hapur. Këto skena, të cilat zbulojnë të vërteta tronditëse, janë një përpjekje për të rikrijuar kujtesën kolektive të një periudhe të humbur. Shtëpia e tyre, e cila në realitet nuk ekziston më, është rindërtuar simbolikisht në dokumentar, duke përdorur korniza, mobilje dhe një shkallë që nuk çon askund.
Shtypi zviceran, përmes Agjencisë së Lajmeve SDA-Keystone, ka vlerësuar filmin si një "kryevepër estetike që sfidon përshkrimin tradicional". Në një vështrim të shkruar, thuhet se filmi përdor ngjyrat e ngrohta për të përcaktuar emocione, madje edhe në momentet më shkatërruese të luftës. Pëlhurat valëviten në erë, malli rezonon në zërin e babait, dhe kjo kombinim krijon një përvojë të thellë artistike.
Gjatë këtij udhëtimi, babai i Dea Gjinovcit shpreh emocione të forta duke u mbështetur në një shkop dhe duke treguar se si shtëpitë prej guri janë zhdukur nga lufta. Ai kujton se si jeta e përditshme në Kosovën e viteve 1950 ishte plot me detaje që kanë mbetur të pashpjegueshme, siç është zhdukja misterioze e gjyshes.
Filmi përdor një metodë të zgjuar duke futur një film brenda një filmi, duke marrë parasysh jo vetëm bukurinë dhe humorin, por edhe tmerrin e luftës në përgjithësi. Në një moment të rëndësishëm, babai i thotë vajzës së tij: "Më ktheve në një fshat që tani ekziston vetëm në kujtesën time". Kjo deklaratë përmbledh thelbin e këtij dokumentari: një udhëtim nëpër kujtesë, histori dhe identitet.
Për më tepër, filmi nuk është vetëm një vepër artistike, por edhe një dëshmi e rëndësishme për të përballuar historinë dhe të kuptuarit e saj përmes një procesi poetik. Dea Gjinovci ka arritur të krijojë një vepër që nuk lë indiferent askënd, duke treguar se si artet mund të jenë një urë midis e kaluarës dhe së tashmes.
Me pak fjalë
Filmi "La beauté de l’âne" i regjisores shqiptaro-zvicerane Dea Gjinovci është vlerësuar si një kryevepër estetike nga shtypi zviceran. Duke përdorur ngjyra të ngrohta dhe imazhe poetike, filmi eksploron kujtesën e një Kosove të zhdukur përmes udhëtimit emocional të regjisores dhe të atit në fshatin e tyre të lindjes. Dokumentari paraqet riprodhimin e skenave nga vitet 1950 nga vendasit, duke zbuluar të vërteta tronditëse dhe duke sjellë në jetë kujtesën kolektive të një brezi të tërë.
Personat e përmendur
Burimi i lajmit: albinfo.ch
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali Kosova.Today.
