Si synojnë kantonet zvicerane të parandalojnë aktet e dhunës

Pas ngjarjes së rëndë në Aarau, autoritetet zvicerane po i kushtojnë vëmendje të shtuar menaxhimit të kërcënimeve, me synimin për të identifikuar në kohë shenjat paralajmëruese dhe për të parandaluar aktet e dhunës.

Shpesh, një person që mund të paraqesë rrezik për të tjerët tërheq vëmendjen e autoriteteve përpara se të kryejë një akt dhune. Sjellje problematike, kërcënime apo sinjale të tjera paralajmëruese mund të shërbejnë si tregues. Pikërisht me këto raste merret Menaxhimi Kantonal i Kërcënimeve (KBM).

Qëllimi i tij është të identifikojë shenjat paralajmëruese, të vlerësojë nivelin e rrezikut dhe, kur është e mundur, ta neutralizojë situatën përpara se ajo të përshkallëzohet.

Psikiatri mjeko-ligjor Marc Graf nga Universiteti i Bazelit e përshkruan menaxhimin e kërcënimeve si një hallkë ndërmjet ndjekjes penale dhe kujdesit psikiatrik.

“Menaxhimi i kërcënimeve vepron nën pragun e ndjekjes penale, por mbi nivelin e kujdesit psikiatrik. Në këtë mënyrë, ai plotëson një boshllëk.”

Çfarë ndodh kur identifikohet një kërcënim?

Në institucione të ndryshme, si shërbimet sociale, spitalet dhe shkollat, persona të trajnuar mund t’ia përcjellin vëzhgimet e tyre njësisë kantonale për menaxhimin e kërcënimeve.

Kjo njësi mbledh dhe krahason informacionet që vijnë nga institucione të ndryshme dhe më pas vlerëson rrezikun. Nëse është e nevojshme, ajo mund të kontaktojë drejtpërdrejt personin që konsiderohet potencialisht i rrezikshëm, pa përfshirë menjëherë policinë dhe pa nisur domosdoshmërisht procedura penale.

Sipas Graf, policia ka gjithashtu mundësi të mbledhë në mënyrë aktive informacione në raste të tilla.

Cilët konsiderohen persona me rrezik?

Autoritetet zvicerane bëjnë dallimin ndërmjet disa kategorive të personave që mund të paraqesin rrezik.

Në kategorinë e parë përfshihen personat që shfaqin prirje për ushtrimin e dhunës ndaj të tjerëve. Kategoria e dytë lidhet me kërcënimet terroriste, të përcaktuara në kuadër të legjislacionit federal zviceran për masat policore kundër terrorizmit. Kategoria e tretë përfshin persona ndaj të cilëve tashmë zhvillohen procedura konkrete penale.

Ndër faktorët që mund të rrisin rrezikun përmenden dënimet e mëparshme, përdorimi ose interesimi i theksuar për armët, abuzimi me substanca si dhe çrregullimet mendore.

Megjithatë, sipas ekspertëve, sjellja konkrete e personit mund të jetë edhe më e rëndësishme. Për shembull, një histori përndjekjeje ose sjellje të tjera shqetësuese mund të jenë tregues të rëndësishëm.

Të drejtat individuale dhe mbrojtja e të dhënave

Menaxhimi i kërcënimeve duhet të balancojë nevojën për parandalimin e dhunës me respektimin e të drejtave themelore, privatësisë dhe mbrojtjes së të dhënave personale.

Marc Graf, i cili punon edhe në kantonin Graubünden, thotë se mbrojtja e të dhënave rrallë paraqet pengesë të pakapërcyeshme për punën e policisë.

Edhe May Beyli, psikologe mjeko-ligjore në Spitalin Universitar Psikiatrik të Cyrihut, thekson se nuk ekzistojnë “regjistra” apo “dosje sekrete”. Në vend të kësaj, rastet shqyrtohen individualisht nga institucionet e përfshira.

Sa efektiv është sistemi?

Menaxhimi i kërcënimeve është ende një sistem relativisht i ri në Zvicër. Në Sempach, në kantonin e Lucernës, ku të enjten u mbajt një konferencë për këtë temë, pjesëmarrësit theksuan se është bërë përparim në ndërgjegjësimin e institucioneve.

Një nga mënyrat për ta rritur këtë ndërgjegjësim janë trajnimet e stafit në institucione që mund të përballen me raste të tilla, përfshirë zyrat e sigurimit të papunësisë.

“Menaxhimi i mirë i kërcënimeve mund të parandalojë akte të rënda dhune”, thotë Marc Graf. Megjithatë, sipas tij, është e vështirë të matet statistikisht se sa raste dhune janë parandaluar pikërisht falë këtij sistemi.

Çfarë mund të mësohet nga rasti i Aaraut?

Në rastin e Aaraut, i dyshuari jetonte i izoluar në fshatin Montsevelier, në kantonin Jura. Sipas informacioneve aktuale, ai nuk ishte i njohur më parë për autoritetet.

Psikiatri mjeko-ligjor Marc Graf e konsideron këtë një rast të jashtëzakonshëm për një krim kaq të rëndë.

“Që një autor të jetë krejtësisht i panjohur për policinë është një përjashtim absolut në krime kaq të rënda.”

Eksperti thekson se përgjegjësia për identifikimin e sjelljeve problematike nuk i takon vetëm institucioneve shtetërore, por edhe shoqërisë në tërësi.

Sipas tij, nëse dikush vëren një person që shfaq sjellje problematike ose shqetësuese, duhet ta raportojë rastin. Kjo, sipas Graf, mund të jetë në interes jo vetëm të personave që mund të jenë në rrezik, por edhe të vetë individit që shfaq sjellje problematike.

The post Si synojnë kantonet zvicerane të parandalojnë aktet e dhunës appeared first on Albinfo.

Burimi i lajmit: albinfo.ch
Shënim: Ky material është përpunuar për qëllime informimi nga Portali Kosova.Today.